Als afsluiting van mijn bachelor Industrial Design Engineering heb ik bijgedragen aan het project "Design Your Life", waarin een methode wordt ontwikkeld die autistische jongvolwassenen ondersteunt bij het creëren van gepersonaliseerde, technologische oplossingen die bijdragen aan hun zelfstandigheid. Door middel van co-design resulteerde deze opdracht in een digitale toolkit als eenvoudige eerste versie van deze methode.

Universiteit Twente + HAN
Individueel afstudeerproject
April 2020 - Augustus 2020
Jongvolwassenen met autisme die aangewezen zijn op anderen voor ondersteuning op het gebied van werk, wonen en relaties, hebben vaak moeite om hun vaardigheden zelfstandig te gebruiken zodra professionele hulp wegvalt. Daarom richten gezondheidsorganisaties zich steeds meer op 'empowerment', waarbij autistische cliënten zoveel mogelijk controle krijgen over hun eigen leven.
Dit gaat gepaard met een groeiende interesse in de mogelijkheden van ondersteunende technologie die gericht is op het verbeteren van zelfredzaamheid. Bestaande ondersteunende technologieën worden echter niet optimaal gebruikt vanwege het grote scala aan opties en het gebrek aan inbreng door gebruikers bij de selectie en het ontwerp om aan persoonlijke behoeften te voldoen. Dit komt doordat ze meestal zijn ontworpen voor autisme in het algemeen, terwijl autistische individuen een enorme diversiteit aan talenten, vaardigheden en uitdagingen vertonen.
Daarom ontwikkelen onderzoekers van de Universiteit Twente en de HAN in het project "Design Your Life" een methode die gezondheidsprofessionals en hun organisaties in staat stelt om jongvolwassenen met autisme te ondersteunen bij het creëren van gepersonaliseerde, technologische oplossingen die bijdragen aan hun zelfstandigheid.
Binnen mijn bacheloropdracht was het mijn taak om een prototype toolkit te ontwerpen die fungeert als een eerste, eenvoudige versie van de "Design Your Life" methode en als voorbeeld kon dienen tijdens de overige co-design casestudies die later zijn uitgevoerd door het projectteam. Daarom was de onderzoeksvraag voor deze scriptie:
"Hoe kan een toolkit zorgverleners in staat stellen om jongvolwassenen met autisme te ondersteunen bij het creëren van een gepersonaliseerde, technologische thuisomgeving die bijdraagt aan hun zelfstandigheid?"
De toolkit is ontworpen in vijf ontwerpfases: oriëntatie, ideation, concept generatie, prototyping en generalisatie. Om ervoor te zorgen dat de toolkit aansluit bij individuele behoeften en om een realistische indruk te krijgen van hoe deze gebruikt kan worden, is een online co-design casestudie uitgevoerd waarbij gedurende de eerste vier ontwerpfases volledig gefocust wordt op één autistisch individu als ontwerppartner. Bovendien geven reflecties op de co-design opdrachten en het ontwerpproces van de toolkit inzicht in de integratie van deze aspecten binnen de toolkit zelf. In de vijfde fase werden alle aspecten van de toolkit die specifiek waren ontworpen voor de co-design deelnemer gegeneraliseerd om te voldoen aan de behoeften van autistische jongvolwassenen in het algemeen.
In de eerste fase stond het leren kennen van de co-design deelnemer centraal, namelijk de veertienjarige Tim (fictieve naam vanwege privacy). Ik heb Tim gevraagd om, na onze eerste ontmoeting, in zijn eigen tijd een tijdlijn van zijn typische dag in te vullen om zo een beter inzicht te krijgen in zijn dagelijkse leven, hobby's en interesses. Vervolgens heb ik samen met Tim en zijn moeder een online interview gehouden (dit kon vanwege coronamaatregelen niet fysiek), om meer te weten te komen over zijn behoeften en uitdagingen.
Tijdens het interview kwamen er verschillende inzichten naar voren. De tijdlijn-opdracht bleek bijvoorbeeld veel uitdagender dan verwacht en Tim had moeite om deze alleen uit te voeren. Aangezien hij veel digitaal doet en niet graag schrijft, heeft zijn moeder hem geholpen met het noteren van zijn activiteiten. Ondanks dat ik foto's en smileys had toegevoegd om creatieve vrijheid te stimuleren, bleek dit al te veel vrijheid voor Tim te zijn.
Deze eerste fase heeft onder andere de volgende inzichten opgeleverd met betrekking tot Tim en de ontwikkeling van de toolkit:
Door middel van een brainstorm met 'How might we' vragen, heb ik ideeën bedacht wat betreft de vorm van de toolkit, hoe het kernprobleem te vinden, hoe creativiteit uit te lokken en toch voldoende begeleiding te bieden, en wat de rol van de verzorger kan zijn.
Ook heb ik het ontwerpproces gedefinieerd die in de toolkit doorlopen wordt. De fases zijn gebaseerd op 'design thinking', maar zijn anders genoemd om het begrijpelijk te maken voor Tim.
Vervolgens heb ik enkele ideeën gecombineerd in een concept in MURAL, welke Tim vervolgens heeft ingevuld. De digitale opdracht begeleidt Tim stap voor stap bij het kiezen van een activiteit die hij laag heeft beoordeeld in de vorige tijdlijnopdracht, het vinden van het kernprobleem en het bedenken van ideeën om dit probleem op te lossen. Om te verduidelijken hoe de stappen moeten worden ingevuld en om inspiratie te bieden, stond er een voorbeeld naast de opdracht waarin alle stappen zijn ingevuld voor een ander probleem, namelijk 'op tijd opstaan'.
Het evalueren van het concept toonde aan dat Tim zelf ideeën kan genereren met duidelijke stappen en voorbeelden, maar meer input nodig heeft voor verbeterde ideeën. Daarnaast bleek dat Tim wel ervaring heeft met creativiteit, maar voornamelijk op andere gebieden zoals het gebruik van Minecraft en zijn 3D-printer. Deze interesses zouden gebruikt kunnen worden in de toolkit.
Vervolgens heb ik alle inzichten uit alle voorgaande fases samengevoegd in het uiteindelijke toolkit prototype, waarmee Tim een iteratief ontwerpproces kan doorlopen om zijn eigen oplossingen te ontwerpen. De toolkit is gemaakt in PowerPoint, aangezien hier ook in getypt kan worden.
In de laatste fase heb ik suggesties gedaan wat er aan deze toolkit veranderd moet worden om generiek gebruikt te worden in plaats van specifiek door Tim. Door de grote verscheidenheid aan uitdagingen, vaardigheden en interesses onder autistische individuen moet de generieke toolkit kunnen worden gepersonaliseerd wat betreft vorm (digitaal of fysiek), opdrachtmethoden (bijvoorbeeld schrijven, tekenen, typen, enzovoort) en uiterlijk. Talenten, vaardigheden en middelen die de gebruiker bekend zijn in andere gebieden kunnen worden gebruikt om creativiteit tot uiting te brengen en hun eigen ondersteunende product te ontwerpen, wat bijdraagt aan een gevoel van eigenaarschap en onafhankelijkheid. Bovendien beïnvloedt de context van het gebruik sterk het resultaat van de toolkit. De ideale omstandigheden omvatten sterke interne motivatie om een specifieke uitdaging aan te gaan, een tijdsplanning en voldoende begeleiding om het proces te kunnen voltooien.
Na het evalueren van het prototype met Tim en zijn moeder bleek dat kleine stappen en duidelijk instructies inderdaad waardevol zijn om Tim door het proces te begeleiden en dat voorbeelden en begeleidende vragen als basis dienen voor creatieve ideeën. De toolkit was wel erg lang en bevatte teveel tekst. Het was daarom nog niet gelukt om ook echt iets te ontwerpen. Echter zou het wel over meerdere sessies gebruikt kunnen worden en bleek het ook nuttig te zijn als gespreksstarter over uitdagingen, oplossingen en verschillende perspectieven. Uiteindelijk is deze bacheloropdracht gebruikt als een van de casestudies van het overkoepelende "Design Your Life" projecten waarin alle inzichten zijn meegenomen in de uiteindelijke toolkit.